Nam-ı Kemal bir gün ajanlarıyla ünlü Ä°talya ya gitmiÅŸ. Cebinde beÅŸ parası kalmadığı ve çok aç olduÄŸu bir gün bir restaurantın önünde yemek yiyenleri seyrederken birden gözüne birÅŸey çarpmış. Yemek yiyen sakallı insanlar iyice karınlarını doyurduktan sonra kasiyer bayana giderek sakallarını okÅŸuyorlarmış ve hiç para vermeden çıkıp gidiyorlarmış. Durumu merak eden Nam-ı Kemal konuÅŸmaları dinlemek için kapıya doÄŸru yaklaÅŸmış. Sakallı adamlar yemek yiyip karınlarını doyurduktan sonra kasiyere gidip sakallarını okÅŸayarak “ben ajanım” diyerek hiç para vermeden çıkıp gidiyorlarmış. Birkaç adamı seyrettikten sonra Nam-ı Kemal de içeriye girmeye karar vermiÅŸ. Bir güzel karnını doyurduktan sonra sıra hesap ödemeye geldiÄŸinde, kasiyer bayana giderek sakallarını okÅŸamış ve “Ben ajanım” demiÅŸ. Kasiyer bayan “Ama beyefendi sizin sakallarınız yok” deyince, Nam-ı Kemal pantalonunu aÅŸağıya indirmiÅŸ ve kasiyere “ben gizli ajanım” demiÅŸ.

This entry was posted on Perşembe, Aralık 6th, 2007 at 20:50 and is filed under Nam-ı Kemal Fıkraları . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Farkli Dilde Ceviri / Translation

Dosyayi indirmek icin tiklayiniz...
​​​​​