Günün birinde şair bir padişaha ilham gelir ve başlar yazmaya;
-”Çıktım aÄŸaca yedim hamını mamını,….?
-”Çıktım aÄŸaca yedim hamını mamını,….?
Gerisi bir türlü gelmez.
Padişah geceleri uyku uyuyamaz olur şiirini tamamlayamamıştır bir türlü.
En sonunda ülkesinin bütün şairlerini sarayında toplatır ama yine nafile onlarda bu mısranın devamını getiremez.
Artık en son sıra Nam-ı Kemal´e gelir ve padişah başlar.
-Hadi Nam-ı Kemal getir şunun devamını da ne istersen vereyim sana!
-Buyrun PadiÅŸahım…
-Çıktım aÄŸaca yedım hamını mamını…
Nam-ı Kemal hemen devam eder;
-”Düşersen aÅŸaÄŸi görürsün ananın *mını…”

This entry was posted on Perşembe, Aralık 6th, 2007 at 20:59 and is filed under Nam-ı Kemal Fıkraları . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Farkli Dilde Ceviri / Translation

Dosyayi indirmek icin tiklayiniz...
​​​​​