GüneÅŸin batışında gökyüzünün aldığı sıcak ve parlak kırmızılık ,en usta ressamların bile fırçalarıyla canlandırmayacakları güzellikte bir görünümdür. Bazen bu görünüme dalar,”güneÅŸ ne kadar kırmızı” deriz.

Gerçekte güneÅŸin kırmızı renk almadığı hiçbir ÅŸekilde deÄŸiÅŸmediÄŸi herkes tarafından bilinir.Sadece günün belirli bir zamanında bu görünüşü alır. Aynı anda binlerce kilometre ötede batıdan güneÅŸe bakan kimseler, onu hiç de bizim gördüğümüz gibi “kırmızı” görmezler.GüneÅŸin batışından esinlenerek ÅŸairlerin yaptığı “bakır bir tepsi” ,”ateÅŸten bir küre “, “kocaman,ateÅŸ rengi bir çiçek” gibi benzetmeler onlar için söz konusu deÄŸildir.GüneÅŸ batışını renklendiren, güneÅŸ ışığının atmosferimizde aldığı mesafeden baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir.GüneÅŸ alçaldıkça,ışıklarının atmosferde aldığı mesafe daha artar.

Burada sırası gelmişken, güneş ışığının bir renk dizisi karışımı olduğunu özellikle belirtelim. Normal olarak, bu renkler karışımı ışık gözümüze beyazmış gibi gelir. Fakat atmosferde hava, toz, su buharı ve başka maddelerin molekülleri vardır. Güneş ışığı bu moleküllerden geçerken, zerrecikler değişik renkleri yayarlar,dağıtırlar. Yeryüzünün atmosferi, moru, maviyi ve yeşili,kırmızı ve sarı renklere oranla daha çok dağıtır. Dolayısıyla,güneş alçaldıkça ışıkları daha kırmızı ve sarı karışımı bir renk alır.

Işığın bu şekilde dağılıp yayılması, gökyüzünün mavi görünmesi de açıklar. Mor ve mavi ışıkların dalga uzunlukları çok kısadır. Atmosfer tarafından,kırmızı ışık dalgalarına oranla 10 kat fazla dağıtılıp yayılır. Yani kırmızı ışınlar atmosferden geçip ulaştığı halde, mavi ışık dalgaları direk olarak gelmez, hava, su ve toz zerrecikleriyle dağılıp yayılırlar.

Gökyüzünü devamlı olarak mavi görmemiş, işte bu olgunun sonucudur.

Kısaca söylemek gerekirse, güneşin batışı esnasında kırmızılaşması diye bir şey söz konusu değildir. Sadece güneş ışıklarıyla ilgili optik bir işlem olmaktadır.Bu işlem sonucu gözümüze ulaşan ışınlar,batarken güneşi kırmızıymış gibi görmemize sebep olur.

Göllerin çoğu,tatlı su taşıyan nehirler,çaylar ve derelerle beslenir. Buradaki düzen,suyu tazelenen bir banyo küvetinin durumunu andırmaktadır. Göllere,bazı akar sularla madenler ve tuzlar da taşınır ama,diğer akarsuların varlığı,bunların nispetlerini zayıflatır.

Kızıldeniz ve Utah’daki büyük tuzlu göl çok tuzludurlar.